Ve daha da ilginci şu:

Aradaki fark, birinin diğerinden

iyi tasarım yapması değil,

Daha çok çalışması da değil,

Şans hiç değil.

Peki o zaman ne?

Neden bazı tasarımcılar sürekli müşteri ararken,

• 
  Bazıları hiç aramadan iş alıyor?

Neden bazıları fiyat konuşurken zorlanırken,

• 
  Bazıları şartlarını kendi koyabiliyor?

Ve en önemlisi…

Neden bazı tasarımcılar ne yaparsa yapsın yerinde sayarken,

• 
  Bazıları kısa sürede gelirini katlayabiliyor?

Şu an bu durum kafanı karıştırıyorsa,

yalnız değilsin…

Bir zamanlar ben de o noktadaydım…

Üniversiteyi bitirdiğim gün şunu fark ettim:

Önümde sadece iki seçenek vardı.

Ya düşük maaşlı ajanslarda çalışıp

başkası için para kazanacaktım,

Ya da 200–300 TL’lik freelance işlerle kendimi hırpalamaya devam edecektim.

Ve en kötüsü şu:

İkisi de bana istediğim hayatı vermeyecekti.

Çünkü tasarımcılığa başladığımda

tek bir hayalim vardı.

Özgürce çalışıp para kazanmak.

Ama o noktada…

Bu hayal giderek uzaklaşıyormuş gibi hissetmeye başlamıştı.

İster istemez şu düşünceler geliyordu:

Ya üniversitedeki hocalarım haklıysaydı?

Ya tek seçeneğim yavaş yavaş bir ajansta yükselmeye çalışmaksaydı?

Ya hayalini kurduğum hayat gerçekten de bir hayalseydi?

Kolay zamanlar değildi.

Ancak sadece 1 hafta sonra

hayatımı sonsuza dek değiştirecek

bir şey keşfedeceğimden habersizdim. 

Yine bir akşam sırf kendimi üretken hissetmek için tasarım videoları izlerken karşıma çok ilginç bir video çıktı.

“İyi olmadığın için değil, iyi olduğunu kimse bilmediği için kaybediyorsun”

“O ne demek ya?”

Bu tasarımcı, hiçbir müşteriye yazmadan,

Kendini mesajlarda pazarlamaya çalışmadan

Her ay onlarca iş aldığını söylüyordu…

Ve en ilginç tarafı,

Bunların hepsini günde sadece 3 saat çalışarak yapıyordu.

İzlerken resmen dilim tutuldu…

Nasıl ya?

Günde 3 saat mi??

Her ay benim çeyreğim kadar çalışıp benden 10 kat fazla iş nasıl alıyor??

Benim bilmeyip onun bildiği şey ne??

Gerçekten ilgimi çekmişti.

İzledikçe fark ettim ki…

Bunca zamandır tamamen yanlış yere odaklanmışım.

Sürekli daha iyi tasarım yapmaya çalışıyordum.

Ama kimsenin görmediği bir şeyi ne kadar iyi yaptığının hiçbir önemi yoktu.

Ve bunu anladığım an…

Her şey değişti.

Bu tasarımcının bu kadar az çalışarak

her ay onlarca müşteri bulmasının

tek bir sebebi vardı.

Kendisini insanların karşısına çıkarıyordu.

Ama rastgele değil.

Doğru insanların, doğru şekilde,

Doğru zamanda karşısına çıkıyordu.

Ve bu yüzden…

İnsanlar onu arayan taraf oluyordu.

Müşteri aramıyordu.

Müşteri ona geliyordu.

Çünkü doğru insanların karşısına çıktığında,

zaten ihtiyacı olan kişiler seni fark ediyordu.

O noktada fark ettim ki:

Bu bir şans değildi.

Bu bir sistemdi.

Ve bu sistemin adı da…

Artık bir şeyden emindim:

Ben tasarımlarım kötü olduğu için değil,

Bu işe yeterince vakit harcamadığım için değil,

Kendimi yeterince müşteri adayının karşısına çıkaramadığım için kaybediyordum.

Bir başka deyişle,

İÇERİK ÜRETMİYORDUM.

Ama burada çoğu kişinin düştüğü bir hata var…

Sadece içerik üretmek yetmiyor.

Eğer yetseydi, her içerik paylaşan tasarımcı müşteri topluyor olurdu.

Ama toplamıyor.

Çünkü mesele sadece içerik üretmek değil…

Kendini insanların zihninde nasıl konumlandırdığın.

Bunu anladıktan sonra her şey değişti.

Artık amacım sadece içerik üretmek değildi.

İnsanların beni fark etmesini, beni hatırlamasını

Ve beni tercih etmesini sağlayacak bir yapı kurmaya odaklandım.

Ve şunu fark ettim:

Eğer doğru şekilde konumlanır ve doğru insanlara görünür olmayı başarırsam,

İnsanlar beni “tasarımcı” olarak değil, bir MARKA olarak görmeye başlayacaktı.

Ve bunu başardığımdaysa,

Birlikte çalışabileceğim insanların sınırı yoktu.

Öyle de oldu…

Gece gündüz demeden müşterilerin ilgisini çekebileceğini düşündüğüm içerikleri üretmeye başladım.

Ve sonunda bir akşam beni yatağımdan sıçratan bir şey oldu:

"Hasan Can Bey merhabalar....

..tasarımlarınızı gördüm de acaba markamız için

benzer tasarımlar üretme şansınız var mı?”

İnanamıyordum…

Aylardır sabah akşam hayalini kurduğum şey gerçek olmuştu.

• Ben ona yazmadan,

• Kendimi kanıtlamaya çalışmadan…

• İlk defa biri bana ulaşıp iş teklif etmişti.

İnanılmaz duygular içerisindeydim.

Sonrasında işler daha da büyüdü…

Mesaj atıp birlikte çalışmak isteyenlerin ardı arkası kesilmiyordu.

Önce 5 günde biri yazıyordu,

Sonra her gün biri yazmaya başladı,

En sonunda günde 3 kişi yazmaya başladı.

Artık 200-300 TL’lik işler yapan bir grafiker değil,

DM kutusundan müşteri ayıklayan,

Her ay 6 haneli kazançlar elde eden bir MARKA olmuştum.

Birkaç ay öncesinde gelecek kaygısından, endişeden dolayı geceleri uyuyamazken,

Bir anda ailesini her ay tatile götürebilen, 

Finansal olarak ayakları yere sağlam basan birine dönüşmüştüm.

Birkaç yıl ileriye saracak olursak,

Yine bu sistemi kullanarak 158 bin takipçiye ulaştım,

Ve alanında Türkiye’nin en büyüğü olan Tasarımcı Akademisi’ni kurdum.

Geriye artık tek bir şey kalmıştı…

Yıllar süren bu serüvende öğrendiklerimi başkalarına öğretmek.

Ve aylarca süren uğraşın ardından,

Bugün seninle hayatını belki de sonsuza kadar değiştirecek bir şey paylaşıyorum.

Artık hazırsan…